هدف: کیفیت خدمات فراهم شده توسط حسابرسان تا حد زیادی به رفتارهای حسابرسان در حین انجام وظایفشان بستگی دارد بر این اساس شرایط رفتار ناکارآمد حسابرسی به خودی خود اتفاق نمی افتد، بلکه حداقل تحت تاثیر شرایط یک گروه حسابرسی در محیط کار قرار می گیرد. حسابرس در انجام وظایف حرفه ای خود باید حداقل استانداردها را رعایت و به اجرای حرفه ای اخلاقیات متوسل شود تا کیفیت حسابرسی را حفظ نماید. لذا، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر احساس ناهمسانی در گروه حسابرسی بر رفتارهای متهورانه حسابرسان با توجه به نقش میانجی گری هویت اجتماعی گروه حسابرسی است.
روش: به منظور جمع آوری داده های پژوهش از پرسشنامه استفاده شده است. جامعه پژوهش شامل حسابرسان فعال در موسسات حسابرسی است و نمونه پژوهش به روش در دسترس انتخاب شد. پرسشنامه ها از میان 102 گروه حسابرسی شامل 365 حسابرس شاغل در موسسات حسابرسی ایران در سال 1402 جمع آوری شد. آزمون فرضیه های پژوهش با استفاده از روش معادلات ساختاری انجام گرفت.
یافته ها: یافته های پژوهش حاکی از آن است که فردیت زدایی و نابرابری جنسیتی در یک گروه حسابرسی با افزایش در بروز رفتارهای متهورانه حسابرسان همراه است. این در حالیست که رفتار متهورانه حسابرسان با تقویت هویت اجتماعی گروه حسابرسی کاهش می یابد. همچنین هویت اجتماعی گروه حسابرسی رابطه بین فردیت زدایی و رفتار متهورانه حسابرسان را تعدیل می کند.
نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش، امید می رود سازمان حسابرسی، جامعه حسابداران رسمی و موسسات حسابرسی جهت افزایش کیفیت حسابرسی، با تدوین راهبرد مناسب و انجام برنامه ریزی های لازم، در جهت افزایش سطح آگاهی نسبت به اهمیت گروه حسابرسی، ساختار و اندازه آن، اقدام کنند.
دانش افزایی: این پژوهش می تواند یک بستر مطالعاتی جدیدی را در خصوص محیط کاری مناسب حسابرسان در موسسات حسابرسی فراهم آورد. از این حیث که توجه موسسات حسابرسی را بر برقراری محیطی همسان میان کارکنان جلب می کند.